Tłumaczenie na język obcy polskich aktów prawodawczych nie ma mocy prawnej, jaką mają tylko polskojęzyczne teksty tych aktów. Tłumaczenie takie, nawet jeśli jest sygnowane – oprócz tłumacza – przez wydawnictwo agendy rządowej, np. Sejm, ministerstwo, inny organ władzy, agendę rządową lub inną instytucję publiczną lub naukową, ma jedynie wartość informacyjną.
Jednakże z faktu sygnowania tłumaczenia przez prestiżową instytucję wynika uzasadnione domniemanie, że powstało ono czy to wyniku współpracy tłumaczy ze znawcami przedmiotu instytucji sygnującej, czy też w wyniku przyjęcia zaproponowanej przez tłumaczy wersji i z zastosowaniem wspólnie zaakceptowanej terminologii.
Taki konsensus uprawnia do stwierdzenia, że terminologia zawarta w tłumaczeniach sygnowanych przez prestiżowe instytucje stanowi terminologię autorytatywną.
Przykładem terminologii autorytatywnej jest tłumaczenie na języki obce Konstytucji RP sygnowane przez Sejm, obcojęzyczna terminologia jednostek podziału administracyjnego zalecana przez Konwent Marszałków RP oraz system prawnej terminologii zunifikowanej „Polterm” sygnowany przez PT TEPIS.
W sekcji tej przytaczamy ww. zbiory terminologii, które będziemy, w miarę ich pozyskiwania, uzupełniać.